تبليغاتX
آوای بوتیمار


روز عشق

   

 

   او رفت

        رفت دل به دیگری سپرد

           رفت دستانی دیگر در دست گرفت

 

         رفت تا به من بفهماند

         به من ثابت کند  که

   

                                 عشق یعنی 

 

      همسفر شدن و در نیمه راه

 

                    گذاشتن و گذشتن

                               دل بسته کردن و دل شکستن

                                         عاشق کردن و رفتن

 

        عاشقانی که عشقتان معنای رفتن نمی دهد

 

                                   روزتان مبارک                       

 

 

                  

          پ.ن :

                  ۱- لطف می کنی یه جمله راجع به عشق بگی؟

                  ۲- اگه دوست داری ماجرای ولنتاین رو بدونی اینجا یه سر بزن

                      http://journalist.blogfa.com/post-194.aspx

                                    

نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 9:45 توسط بوتيمار |

رخ یار

                  

       

             بوسه بر عکس رخ یار زدم

             لب خود برلب او آه زدم

            چشم را بستم و در خیال خود

           دست دادم به دستش گام زدم

 

                                        در خیالم زلب جوی گذشتیم

                                       دل خود را به دلش راه زدم           

                                       خسته از آن همه ره در بن مجنونی نشستیم

                                        درکنارش تکیه بردنیا زدم

 

           حس کردم در بی مردی این روزگار

           تکیه بر بازوی مرد خود زدم

            دست خود درکمرم حلقه زد و

            من به چشم سیهش خنده زدم

 

                                         او مرا در بغلش تنگ به آغوش کشید

                                         من وجودم را به دریایش زدم

                                         غرق در موجش شدم من بی هوا

                                          ناجی من او شد و پرها زدم

 

            لب او را به لبم کردم ناز

         مرحمی بردل بیمارم زدم                                        

          بودم از بودن او پا برجا  

     سفری بود، که پارویش زدم

 

                                       حیف که از شوق گشودم چشم را

                                     باز در سیل اشک خود،دست و پا زدم

 

 

                                                  اردیبهشت ۸۶                         

 

 

نوشته شده در شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 0:1 توسط بوتيمار |

نقش غزل

    

دردم بدان که رنجها کشیده ام

غم هجران و جفاها کشیده ام

برای ادای رسم عاشقی

زحمت چه بیستونها کشیده ام

بودم دری در دل صدف

که به خاطرش شلاق موجها کشیده ام

در شب جفای بد عهدی

شوری اشکها و زهر هلاهل چشیده ام

بر سر وفای به عهد خود

چه زخم زبانها شنیده ام

از حرفهایش که به غیبتم بگفت

چه سخنها از این و آن شنیده ام

آرام بیا و مرحمی شو

که درد دشنه ها به پشتم کشیده ام

خواستم بداند که عاشقم

نقش چه غزلها کشیده ام

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم بهمن 1386ساعت 20:5 توسط بوتيمار |

مهتاب من از آسمون من رفت

 

 باز هم دل من غمگین است

  این درد بر دلم سنگین است

ماه شبهای تاریکم

بی تو شب من تاریک است

آیدا مهتاب خانوم من نازنین من

آروم و سرد کجا خوابیدی

اون دل مهربونت واسه ما تنگ نمیشه

آخه خانومی آرزوی دیدنت رو به دلم گذاشتی

آیدا هنوز نذری که برای سلامتیت کرده بودم تموم نشده .کجا رفتی عزیز دلم

ولی خوش به حالت تو راحت شدی

خدا دید دنیا لیاقت تو رو نداره نخواست بیشتر از این اذیت بشی ولی بازم کسی فکر دل ما رو نکرد

 

همیشه دوست دارم همیشه به یادتم خیلی دوست دارم زودتر ببینمت

فراموشم نکن منم ببر پیش خودتمنتظرتم

 

                  فوت آیدای عزیزمم غزل زیبایی که هیچ کس نتونست بخونتش رو به خانواده

                         محترمش و همچنین به دوستای عزیزش تسلیت  عرض میکنم

 

نوشته شده در شنبه ششم بهمن 1386ساعت 0:12 توسط بوتيمار |

ashk