به چه خزانی زیبا
شد خزان گلشن آشنایی بازم آتش به جان زد جدایی
نمیدونم کجا بودم که این همه زیبایی رو ندیدم
بازم پاییز و خزان وقتی چشام رو باز کردم دیدم یک ماه بیشتر گذشته
انگار خواب بودم ولی خدا رو شکر که دیر نشده هنوز میتونم زیباییش رو ببینم
و چشام رو با منظره های قشنگش نوازش بدم و روحم رو تازه کنم
روزای خسته کننده ایی رو پشت سر گذاشتم با چند تا نفس عمیقی که کشیدم
برگشتم تا دوباره از نو شروع کنم
رسم زندگی همینه جدا" عجب رسم جالبیه
