هستی آمد هستیم را برد و رفت

     عشق و جانم را زمن ببرید و رفت

                           به نازی گوشه ی چشمی از من بربود

                           بردلم بر عشق من خندید و رفت

     هستی اکنون هستی عشقم شده

      هستی اکنون، عشق عشق من شده

                            وای ،دارم، من حسودی میکنم !

                            از عزیز خود ،شکایت می کنم !

     آه من ، از رفتنش گریان شدم

     از سر بی مهریش نالان شدم

                           دوستت دارم تو را ای هستیم

                           با تو هستم ای تمام هستیم

     هستی من،هستی هستی شدی؟

     اشک چشمم را ندیدی، بد شدی؟

                         دوستت دارم تو را ای هستیم

                         پس چرا رفتی  تو و بشکستیم؟

     تو بگو آخر ز چه

     با من دیوانه ات بیگانه شدی؟

                       اینهمه عشقم ند یدی

                      با کسی دیگر تو هم پیمان شدی

          خوردم قسم تا بعد از این با چشم باز عاشق شوم

          حالا که آمد دیگری من میروم من میروم

                       خداحافظ خداحافظ

           حالا که دست دیگری بر هم زده دنیای ما

             حالا که بر هم میخورد آرامش فردای ما

                      خداحافظ  خداحافظ

            ای تکیه گاه ناتوان از نا امیدی خسته ام

            از بیم فرداهای دور بار سفر را بسته ام

         گفتی که در سختی و غم پشت و پناه من شوی

            در طول راه زندگی فانوس راه من شوی

              حالا که پشت پا زدن برای تو آسان شده

             حالا که لحظه های تو از آن این و آن شده

                          خداحافظ  خداحافظ

           خوردم قسم تا بعد از این هیچ وقت عاشق نشم

نميتونستم بهش مستقيم بگم که وجود داره و هر روز بيشتر از روز قبل رشد ميکنه تا اينکه خودش فهميد و من نسبت به قبل راحت تر بودم اونم از بودنش و وجودش احساس خوشايندي داشت ،اينو از

حرفاش  از برق چشاش مي فهميدم من روز به روز به وجودش انس بيشتري گرفتم که حتي اندازه يه چشم به هم زدن هم از يادش غافل نمي شدم . وجودش با عث دلگرمي هر دومون بود .

چند سال همينطور گذشت و من ديگه نمي تونستم بي اون به زندگي ادامه بدم از شيره وجودم تغذيه کرده بود، تو وجودم رشد کرده بود وروز به روز بزرگ و بزرگترمي شد بود تا اينکه تا اينکه اون

از وجود نوزادي که هردومون در به وجود اومدنش و بزرگ شدنش سهيم بديم ،ناراحت بود ،ديگه حاضر نبود وجود داشته باشه گفت:يه مدته که فکر ميکنم از بين ببريمش.

واي خداي من دنيا دور سرم چرخيد ،من بايد بچه ايي رو که اين همه سال با شيره ي وجودم بزرگش کردم رو از بين ببرم!!!!!!!! 

اون ، جوري باهام حرف زد که انگار من نبايد مي ذاشتم همچين اتفاقي مي افتاد انگار من خيلي جدي گرفته بودم و همون چند ماه اول بايد سقطش مي کردم.

آخه چرا؟

اون خودشم دوست داشت از بودنش خوشحال بود ،هميشه به من مي گفت براي ادامه دادن اين رابطه بايد باشه بدون اون نميشه

خداي من پس حالا چي شده که اينجوري باهام حرف ميزنه؟؟!!!!

خيلي فکر کردم به خودم گفتم تنهايي از پسش بر نمي يام،ديگه نمي تونم نگهش دارم بزرگش کنم روزا هينطور مي گذشت دو راهي بدي بود خيلي بد و سخت ، همه مي گفتن وقتي اون نميخواد تو چرا

ميخواي؟

بدون اون نمي توني ،نوزادتم ضعيف مي شه تو وجودت ميميره وبا مردنش حکم مرگ تو رو هم صادر ميکنه پس فارغ شو تا کي ميتوني تحمل کني؟

همه گفتن به دنيا بيارش تا نافش رو قطع کني ،اونوقت راحت ميشي ديگه ازت جدا مي شه ميره و تو ميتوني دوباره انتخاب کني ،

بذار به دنيا بياد بذار بفهمه اين دنيا چقدر نامرده

بذار بدونه چرا و به خاطر چي از خودت جداش کردي

بهشون گفتم:نميخوام با رسم بي وفاي اين دنيا آشنا بشه نميخوام غصه بخوره و از بين بره

بهم گفتن:اگه نگهش داري خودت از بين مي ري تنهايي از پسش برنمي ياي

پاهام سست شد قبلا" با داشتنش احساس سبکي مي کردم ولي ديگه احساس ميکردم سنگين شدم که حتي نمي تونم قدم از قدم بردارم .روزام

با ترديد شب شدن و شبام با ترس و بي خوابي روز

ولي من تسليم نشدم تصميم گرفتم،آره من نميخوام فارغ بشم

آره برام خيلي سخته ولي با همه سختيهاو دردهايي که بايد تحمل کنم تصميم گرفتم تا هستم و نفس مي کشم نگهش دارم مثل سابق از وجودم تغذيش کنم با اينکه مي دونم روزي تموم مي شم در وجودش حل مي شم ولي بازم من از خودم جداش نمي کنم

من تا هستم باردار عشق ميمونم

عشق اسم ني ني کوچولوي منه 

    خلوت گزیده را به تماشا چه حاجتست

    چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجتست

                               جانا به حاجتی که تو را هست با خدای

                                آخر دمی بپرس که ما را چه حاجتست

    ای پادشاه حسن خدا را بسوختیم

    آخر سوال کن که گدا را چه حاجتست

                                 ارباب حاجتیم و زبان سوال نیست

                                    در حضرت کریم تمنا چه حاجتست

    محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست

    چون رخت از آن توست بیغما چه حاجت است

                                  جام جهان نماست ضمیر منیر دوست

                                 اظهار احتیاج خود آنجا چه حاجتست

   آن شد که بار منت ملاح بردمی

   گوهر چو دست داد به دریا چه حاجتست

                                 ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست

                               احباب حاضرند به اعدا چه حاجست

    ای عاشق گدا چو لب روحبخش یار

   میداندت وظیفه تقاضا چه حاجتست

                                     حافظ تو ختم کن که هنر خود عیان شود

                                         با مدعی نزاع و محاکا چه حاجتست

نمیدونم چی بگم؟

همش فکر میکنم ازت چی بخوام؟

نه اینکه ندونم چی میخوام ولی بعده دعای سلامتی و موفقیت همه کسایی که

میشناسم و نمیشناسم بخشیده شدن گناهام نمیدونم چیزای دیگه ایی که میخوام به

صلاحم هست یا نه؟

خدایا یادته پارسال همین شبا

اون رعدو برق و بارون

نه باید بخندم باید سجده کنم به اون همه بزرگی میدونی که چی میگم

امشب به امید همون بارونت دوباره رو به درگاهت کردم

خدایا منتظر بارونت هستم

                  خدایاااااااااااااااا

     پناهم ده که پناهم

          تویی