شروع کردم به نوشتن اول نمیدونستم چه جوری و از کجا شروع کنم آخه تاحالا از کسی شکایت نکرده بودم

  هر چی که میشد میگفتم شکر،حتما" حکمتی تو کار بوده وی دیگه تا کی .این دفعه دیگه طاقتم طاق شده به  خدا صبر ایوبم بود تموم میشد ،چقدر ساکت موندن و سر فرود آوردن

  مگه به پای خودمون به خواست خودمون اومدیم قبل ماها یکب اشتباه کرده ،یکی خوشی کرده حالا تقاس شو ما باید پس بدیم

واسه همین تصمیم گرفتم تو همین ماهی که مهمون خودتیم ازت شکایت کنم،مگه نه اینکه رسم مهمون نوازی به جا آوردن

خواسته مهمونه پس رسم که خودت گفتی رو به جا بیار

ازت شکایت دارم

از این همه سکوت   از این  همه دیدن و کا ری نکردن

از این همه التماس ها یی که از بنده هات میبینم و از تو جواب ندادن

پس کو اون نزدیکی ککه از رگ گردن یشتر به ماهاست ؟

اگه نزدیکی باید ببینی پسر 9 ساله ایی که به جا ی درس و مدرسه تو خیابونا شیشه ماشینا رو پا ک میکنه

باید ببینی دختر 7 ساله ایی که گل میفروشه :گل بدم آقا

باید ببینی پدری که به خاطره خالی بودن سفرش شرمنده زن و بچه هاشه

باید ببینی مادر بی پناهی که به خاطر سیر کردن شکم بچه هاش هر ذلتی رو قبول میکنه

هااااااااااااااااا

پس کجایی ؟حاضرم رگ گردنم رو بزنم تا ببینم اون دورو برا کسی هست !!!

کجایی اونایی رو ببینی که بیخبر از این همه بدبختی بقیه آدما رو پله کردن تا برسن به اون بالا بالا ها

کجایی اونایی رو ببینی که دل (آبگینه ایی که از آفریدنش فخر میفروشی) رو می شکنن ،خرده هاش رو زیر پاهاشون له میکنن

کجایی این همه پستی و حیوانیت رو ببینی؟

پس کو اون موعودی که وعده اش رو دادی؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پرونده به این سنگینی رو پیش کدوم قاضی ببرم تا بدون پارتی قضاوت کنه؟

پروندت رو میبرم پیش قاضی که از اون با عادل تر ندیدم

میارم به دادگاهی که قاضیش هستی

پس دادستانش هم باش

پ.ن:

  ۱-یعنی با این حرفا کفر گفتم؟

 ۲-اگه کسی شکایتی داره میتونه به این دادخواست اضافه کنه

بيست و هفتم شهريور ماه بدين سبب روزشعر و ادب فارسي ناميده شده

كه مصادف است با سالروزدر گذشت استاد سيد محمدحسين بهجت تبريزي

 متخلص و مشهور به شهريار . شايد شهريار را بتوان آخرين شاعر غزل

 سراي چيره دست در ادب فارسي ناميد چرا كه پس از او ديگر قالب غزل ،

شاعر بزرگي به خود نديده و علاوه بر اين رفته رفته غزل جاي خود را به

شعر سپيد و نيمايي سپرده و خود به شعراي سلف پيوسته است.

 شهريار شاعر شوريده اي است كه همچون بسياري از اسلاف خويش از

 عشق زميني و مجازي ، به عشق آسماني و حقيقي دست يافت و اين عشق

 سبب شد تا گوهر وجودش در كوره سختي ها بگدازد و بر عيار آن افزوده گردد.

حیدر بابا یولوم سنن کج اولدی                 حیدر بابا راهم از تو جدا شده     

عمروم گچدی گلممدیم گج اولدی              عمرم گذشت نیومدم دیر شده

هیچ بیلمدیم  گوزلرون نج اولدی               نفهمیدم زیبا رویان چی شدن

                    بیلمزدیم دنگه لروار، دونوم وار               نمیدونستم رفتن و برگشتنی هست

                  ایتگین لیک وار، آیرلیق وار، ئولوم وار     بیخبری هست،جدایی هست،مردن هست 

حیدر بابا ،شیطان بیزی  آزدیریب              حیدر باب شیطان قولمون زده

محبتی اور کلردن قازدریب                   محبت رو از دیارمون بیرون کرده      

قره گونون سرنوشتین یازدریب             روزهای سیاهی رو در سرنوشتمون نوشته

                   سالیب خلقی بیر بیرینون جانینا!        انسانها رو به جون هم انداخته

                    باریشیقی بیلشدیریب قانینا!             صلح و آشتی رو به خون غلتونده

گوز یاشینا باخان اولسا ،قان آخماز!                 به اشک چشم نگاه کنیم خون نمیچکه

انسان اولان خنجر بئلینه تاخماز!                   کسی انسان باشه خنجر به کمر نمیبنده    

اما حیف کور توتدوغون بوراخماز!               اما حیف که کور چیزی رو بگیره ول نمیکنه

                 بهشتیمیز جهنم اولماقدا در!             بهشتمون داره جهنم میشه !

                ذیحجه میز محرم الماقدا در!           ماه ذیحجه داره محرم میشه !

 مزده  ای دل ماه مهمانی رسید                  ماه خواهش ها ،اجابت ها رسید

  ای عزیز و اشرف خلق خدا                     تو بخواه تا او کند بر تو روا

    حلول

   ماه عشق الهی

   ماه مهرو مهربانی

   ماه عفو الهی

   ماه خوان الهی

   ماه مهتاب الهی

   رو به همه انسانهای الهی تبریک و شاد باش عرض میکنم

  باشد که باشیم برای درک و بهره بردن از این ماه بزرگ و عزیز

  دوستای گلم تو این ماه عزیز هر چی از خدا بخوایم دریغ نمیکنه کما اینکه تا      به      حال هر چی تو این ماه ازش خواستیم بینصیبمون نذاشته

   پس بخواهیم تا اجابت کند مارا

   خواهر کوچیکتون رو فراموش نکنید و از دعاهاتون بینصیبم نگذارید

    یا حق

آتش چشمانم را به شمعها می سپارم تا در تاریکی شامت بیافروزند

ترانه هایی از سر عشق می سرایم و به مرغان عشق می سپارم تا برایت بسرایند

بغض های های خاموشم را به ابران می سپارم تا در روزهای گرم زندگی بغرند و ببارند

دل تنگیهایم رابر برگ درخت بید مینویسم و به باد می سپارم تا صورتت را بنوازند

سردی دستانم را به موج رودها می سپارم تا برای زدودن خستگیهایت بر تنت برقصند

روحم را به خدا می سپارم تا برایت فرشته نگهبانی بفرستد تا در آرامش باشی

تمام زندگیم را می دهم تا دوباره لحظه ایی به یادم باشی

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

                                                  هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

پ.ن : برگشتم تا دوباره بنویسم چون هنوز دوسش دارم و خواهم داشت دیگه نمیخوام بیخود با خودم بجنگم