سلام به همه دوستای گلم
امیدوارم هر جا که هستین خوب و خوش و سلامت باشین
از خدا به اندازه همه نعمتهایی که بهمون داده ممنونم که آیدای نازنین رو
دوباره به ما برگردوند و میخوام که آیدا و همه دوستای مهربونم رو در پناه
خودش همیشه سالم و سر حال حفظ کنه آمین
از همتون به خاطر کامنتهای پر محبتتون سپاسگذارم
در ادامه میخوام به یکی از کامنتهای پست قبلی جواب بدم دوست عزیزی
که با اسم ؟ خودشون رو معرفی کردن خطاب به به ما وبلاگرها فرمودن
که چرا ما همه غمگینیم و شاد نیستیم
دوست عزیز و همه کسایی که اینطور فکر میکنید باید عرض کنم
هیچ آدمی به خصوص نسل جوان دلش نمیخواد تو این فرصت
یک باره زندگی غمگین و دپرس باشه و به دنیا با دید سیاه نگاه کنه
من خودم وقتی بلاگ نداشتم مثل شما دوست مهربونم بلاگ ها رو که
میخوندم از این همه غصه و سیاهی دلم میگرفت انقدر دلم میخواست
با همشون حرف بزنم بگم که اینطور نیست زندگی زیبایی هایی داره که
بهشون بی توجهیم حتی میخواستم بلاگی رو شروع کنم که رنگین کمان باشه
همش از نور و امید و شادی ولی متاسفانه من هم وقت شروع مثل دوستام شدم
وقتی کاخ آرزوهات توسط همون کسی که خودش باعث ساخته شدنش بود
خراب میشه میبینی که پاک ترین احساسات توسط کسی که دوستش داری
لگدمال میشه دیگه زیباییها رو دیدن واست سخت میشه خندیدن مشکل میشه
وقتی میبینی این همه تضاد بین قشرهای جامعه وجود داره،وقتی میبینی
ارزشهات همه بی ارزش شدن، وقتی میبینی محوریت همه چیزا شده پول
وقتی وقتی وقتی.........................
دیگه نمیتونی زیباییها یی که از بین رفتن رو دوباره سازی کنی
من و همه دوستایی که مورد مخاطب شما هستیم حتما" روزی شاد و
سرزنده بودیم ولی وقتی دیدیم باید تو دنیای حقیقی به دروغ بخندیم
ترجیح دادیم تو دنیای دروغی به واقعیتها گریه کنیم واسه همین
تنها جایی که تونستیم خودمون باشیم همین جا بود چون بیرون از
اینجا حقیقتهای ما رو خریداری نیست و فکرهای ما حرفهای ما
چیزی جز مضحک ترین حرفها نیست چون ما هنوز نتونستیم
با این دنیای منفعتی کنار بیایم
از دروغها و ریاهای دنیای حقیقی خسته شدیم وبه حقیقت و
سادگی دنیای مجازی رو آوردیم
حالا شما میگید اینجا هم به دروغ شاد باشیم؟
