تبليغاتX
آوای بوتیمار


سرو من

 

من زچشمان تو هرشب غزلی ساخته ام

از ازل تا به ابد قافیه را در نگهت باخته ام

درغزل از قد رعنای تو مدحی ساختم

سرو را در برتو همچو کمان ساخته ام

شوخی وبرق نگاهت که چه زیباست خدا

برق چشمان غزالی به غزل ساخته ام

یادآوای تو را همچو نوا از بلبل

نغمه زندگیم با دل وجان ساخته ام

تا که خواهم کنم از عهد و وفایت توصیف

نتوانم که بگویم خجلت ساخته ام

تو برفتی و زتو خاطره ها برجا ماند

تو ندانی که از آنها چه سخن ساخته ام

یاد تو در سرم و هر نفست در تنم است

من چرا نام تو را پیله به تن ساخته ام

هرکه آمد بشود همرهو من همدم من

همه را بر نگهی از تو فدا ساخته ام

 

پ.ن:امیدوارم سالیان سال زندگی شاد و پر از موفقیت داشته باشی

این شعرناقابلم هدیه تولدت از طرف من

 

نوشته شده در سه شنبه یکم مرداد 1387ساعت 0:6 توسط بوتيمار |

 

                  عمر بر دل من می نهد ومی گذرد

            چشم من خسته شد از این همه پاییز و بهار

 

         بچه که بودم به عشق کیک و شمع و هدیه تولد  ذوق میکردم بزرگ

                       شدم با تو که آشنا شدم به عشق تبریک گفتن تو

                          ولی حالا که تو رفتی به چه دل خوش باشم 

 

                      

 

 

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه سی و یکم تیر 1387ساعت 0:31 توسط بوتيمار |

یاد عزیز

 

                   عجب رسمیه رسم زمونه           قصه برگ و باد خزون 

 
                    میرن آدما از اونا فقط            خاطره هاشون به جا میمونه

 

     باز هم باد خزان در باغ بهار هنرمندان ما وزید وگلی از گلزارمان چید

    خسرو شکیبایی هنرمند فقید و توانمند و محبوب  5 دهه تاتر و سینما و تلویزیون کشورمان بر

    اثر عارضه کبدی و ایست قلبی صبح امروز دار فانی را وداع گفت و مارا در غم از دست

    دادنش داغدار و سوگوار کرد.

   هنرمندی که در صحنه زندگی با هنر یکتای خود درخشید و همه ما را با صداقتی که در ایفای

   هنر خود داشت مسحور خود کرد.

   با لحن و آوای خوش و بی نظیر خود تصاویر زیبایی را در خاطرمان نقش زد.

    به خانواده محترم ایشون تسلیت عرض میکنم و همچنین به خانواده بزگ هنری که تحمل  

   ازدست دادن چنین هنرمند بزرگی بسی سخت است.

 

              یادت به خیر استاد

                     

 

                   روحش زیرسایه مهربان الهی قرین رحمت

 

               یادت به خیر استاد

 

                  یادش سبز و همیشه سبز

 

                یادت به خیر استاد

         

    پ.ن: خوش به حالت که هم اسم سبز و هم یاد سبزی ازت به جا موند

 

         

 

 

  

نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387ساعت 0:54 توسط بوتيمار |

دلخور نشو از من از اینکه دلتنگم                                  

                                       من با خودم قهرم با تو نمیجنگم

از دست خود رفتم از دست تو دورم                                  

                                     دلخور نشو از من وقتی که مجبورم

این قسمت من بود حرفاتو میفهمم                                      

                                 فرصت بده کم شم از خاطرت کم کم

از من به دل نگیر همدرد بی تقصیر                            

                                  باشد گناه تو پای من و تقدیر

 

 

نوشته شده در شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 16:43 توسط بوتيمار |

تاوان نگاه

 

  کاش با قطره های اشکی که از چشام پایین میومدن

  از دلم بیرون میومدی

  باید این چشمها تاوان بدن

  تاوان نگاهی رو که همه عمرم رو باید بسوزم

  کاش دلم با قطره های اشکم از تنم بیرون میرفت

 

      دلیل اینهمه دل تنگی بعد اینهمه .............

 

                  نمیدونم چیه!!!!!!!!!!!!!

 

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 2:47 توسط بوتيمار |

شروع دوباره

   

      باز هم نو گل خندان به چمن باز آمد

 

      سبزی و خرمی سروچمان باز آمد

 

                                       شاد شو باد صبا بوی بهاران باز آر

 

                                    که به این دشت و دمن بوی ختن باز آمد

 

     رفت آن یاد خزانها که حزین می فرمود

 

    رقص و شادی به میان من و تو باز آمد

 

                                     یاد آن بوسه ی باران به لب شهد چمن

 

                                      با هم آغوشی پروانه وگل باز آمد

 

 

                                    ………………………

 

 

 

امیدوارم سال 87 سالی پر از شادی،موفقیت،سلامتی وهمه خوبیها براتون باشه

 

امیدوارم امسال هیچ کدومتون نوشتن بلاگتون رو کنار نذارید،منوودوستای مهربون دیگتون رو

 

تنها نگذارید،من تو این سالی که گذشت یکی از بهترین دوستام،آیدای عزیزم ،مهربونی که از

 

اولین روزهای حضورم تو بلاگفا باهام بود رو از دست دادم،امیدوارم روحش شاد باشه و

 

 قرین رحمت خدای مهربون

 

امیدوارم هیچ کدوم از شما بیخبرم نذارید شاید باور نکنید که زندگی من با شماهاست،با تک

 

تکتون،غیبت طولانی استاد عزیزم سپهر رو فراموش نمیکنم خدا کنه دیگه پیش نیاد،هجران

 

عزیزم با حذف نوشته هاش خیلی ناراحت شدم امیدوارم امسال دوباره شروع به نوشتن کنه

 

 من که منتظرم،خزان عزیزم تو سالی که گذشت خیلی خوشحالم کرد با قبولیش در

 

 مقطع ارشد فیزیک،دیگه....

 

    رفت 

 

       و من

 

       همیشه براش زندگی همراه با آرامش و خوشبختی در کنار همسرش رو آرزو دارم

 

        حتی نخواست پیغام تبریکم رو بشنوه

 

                        از همین جا میگم :

 

                                پیوند عشقتون مبارک

 

 

 

دیگه برای همتون، همه بهترینهارو از درگاه پاک ایزد منان خواهانم .

 

                           

 

پ.ن: 

۱- هر کاری کردم دیگه نتونستم کلمه ها رو مرتب کنم،بدجوری به بازیم گرفته بودن مجبور شدم باهاشون لج کنم و دیگه ادامشون ندم،هرطور که میخواین نقطه چین رو پر کنید.

 

۲-من آماده نیستم

 

آماده یه شروع دیگه نیستم ولی بازم اجبار

 

 

1-                                                                                                                               ۳-لحظه سال تحویل من کوچیکم دعا بکنید.

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 0:13 توسط بوتيمار |

بغض یک ساله

 

    وقتی شروع شد با خودم گفتم :

 

    فکر کن دوباره متولد شدی

 

    فکر کن هرچی بخوای تا حد تلاشت میشه

 

    به خودم گفتم به هر چی دست میزنی طلا میشه

 

    فرصت دوباره به خودم دادم

 

    حالا که داره تموم میشه

 

    فهمیدم من، پیش از اینها تموم شدم

 

   دیگه قوای تولد دوباره نیست

 

   ن

   د

   ا

   ر

   م

 

  خیلی  خیلی

 

   خ

 

   س

 

   ت

 

    م

    بغض یک ساله داره

 

   خ

   ف

  م

 

   م

  ی

  ک

  ن

   ه

 

                

 

 

نوشته شده در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386ساعت 23:22 توسط بوتيمار |

ashk